Tag Archives: lögbrot

Untitled2

Hjörð af svörtum sauðum

13. 8. 2015, 15:34

Venjulega tengir maður vegatálma, gerræðislegt áreiti, flokkun fólks eftir þjóðerni og stöðugt lögreglueftirlit við stríð eða alræði. Þessa dagana virðast 200 manna slökunarhátíðir útí sveit vera tilefni líka. Ágangur lögreglunnar á Extreme Chillfest 2015 var þvílíkur að fólk er enn skjálfandi á beinunum. Eftirköst hátíðarinnar; fundur með þolendum og átakanlegar frásagnir, minna frekar á afleiðingar gíslatöku en lögregluaðgerðar.

Því hefur verið haldið fram að engin ofbeldisbrot hafi komið upp á hátíðinni. Hér eru nokkrar lýsingar viðstaddra:

Erlendir ferðamenn voru beðnir um að yfirgefa strætóinn á meðan lögreglan hélt Íslendingunum eftir. Síðan fóru þeir að leita á öllum Íslendingunum. … [Stúlka segir að frænka hennar] hafi verið látin strippa fyrir framan lögregluna … „Það er verið að snúa fólk niður og setja það í handjárn á tjaldsvæðinu!“ … Síðan komu stelpur til okkar upp í miðasölu frá tjaldstæðinu en þær grétu og skulfu af hræðslu vegna þess hvernig lögreglan kom fram. … Farið var inní tjaldið mitt án heimildar og án þess að nokkur hafi verið þar … Við tókum á móti fjölda fólks í áfalli í anddyri hátíðarsvæðisins sem treysti sér ekki aftur á tjaldsvæðið sökum ágangs og valdníðslu lögreglumanna … ég er búin að vera hrædd og stressuð í 34 klukkutíma eða frá því að terrorisminn byrjaði…

Þetta var ekki ofbeldislaus hátíð. Þetta eru óumdeilanlega lýsingar á kynferðisbrotum, líkamsárásum og andlegu ofbeldi – af hálfu lögreglumanna. Continue reading

Bjartmarz

Bjartmarz, byssurnar og byltingin

21. 10. 2014, 15:55

Stuttu fyrir fall bankanna 2008, í september, fékk lögreglan símtal úr stjórnarráðinu. Var henni þar tilkynnt fyrirfram um hrunið og hún beðin að hafa varann á. “Lögreglan tók þessar upplýsingar mjög alvarlega, öðrum verkefnum var alfarið ýtt til hliðar og hófst þegar undirbúningur að viðbrögðum.” Lesa má um þetta sérkennilega forskot valdstjórnarinnar í MPA ritgerð Huldu Maríu Mikaelsdóttur Tölgyes frá 2010. Strax var tekin ákvörðun um “mjúka nálgun” gagnvart fyrirsjáanlegum mótmælum, fólk ætti um sárt að binda og ætti lögreglan að sýna því skilning. Þetta var ekki bara heilbrigð skynsemi, heldur var lögreglan einfaldlega ekki burðug til harkalegra aðgerða.

Um þessa nálgun var nokkuð almenn sátt, bæði meðal ráðherra, Ríkislögreglustjóra og lögregluforingjanna – en ekki alls staðar. “Gagnrýni kom fram innan lögreglunnar, einkum frá stjórnanda sérsveitar, að ganga hefði átt mun harðar fram gagnvart ólögmætum aðgerðum mótmælenda.” Sá stjórnandi var Jón F. Bjartmarz.

Í fjölmiðlum er nú fjallað um hríðskotabyssueign lögreglunnar. Þrátt fyrir fingrabendingar og vafstur um smáatriði er greinilegt að vopnvæðing lögreglunnar er staðreynd. Málsvari þessarar stefnu er Bjartmarz sjálfur, en hann hefur að minnsta kosti síðan 2012 mælt með að setja vopn í lögreglubíla.

Hulda María bendir á að að mati Stefáns Eiríkssonar “hefði verið stórhættulegt” að “beita harðari aðferðum”. Þetta má vel vera rétt. Við fáum þó aldrei að vita hvernig búsáhaldabyltingin hefði farið ef lögreglan hefði varist henni með hríðskotabyssur á lofti. En þökk sé hinni nýju byltingu, vopnabyltingu Hraunbæjar-Bjartmarz, fáum við kannski slíkt sjónarspil næst þegar kreppir að, næst þegar fólk dirfist að taka til eigin ráða.

flóttamenn á hafi úti

Flóttamenn og nasistar

22. 1. 2014, 15:03

Þetta er sagan af flóttamönnum í Evrópu, því þegar íslenska ríkið tók þátt í helförinni, og hvernig nasistar og njósnarar sáu um Útlendingaeftirlitið í hálfa öld.

Sagan hefst í kreppunni miklu. Atvinnuleysi var þá mikið hér á landi, svo fjölmörg stéttarfélög mæltust til brottvísunar útlendinga héðan og höftum á aðflutning þeirra. Styggð gegn útlendingum birtist sérstaklega í garð gyðinga. Þeir voru úthrópaðir sem hætta gegn íslenska kynstofninum og ýjað að skattsvikum þeirra. Hatur og níðsla á gyðingum skaut líka rótum í hæstu embættum landsins. Þó gyðingar væru varla nokkurs staðar færri en hér var mörgum þeirra vísað úr landi. Nánast engum var hleypt inn, og flestum sem náðu inn var fljótlega vísað burt aftur. Meira að segja sárbænir úr þrælkunarbúðum hreyfðu ekki við ráðamönnum.1 Continue reading